Het was me het weekje wel. Afgelopen donderdag ontspoorde het debat over de regeringsverklaring volledig.
De
brave mensen in het land vonden het geen fraai schouwspel en ook geen
reclame voor de politiek. De toon die de volksvertegenwoordigers en
kabinetsleden toch tegen elkaar aansloegen, het elkaar afkraken, het
leek wel een kleuterklas. Geen verheffend beeld.
Zelf vond ik het alleen maar nep. Wie het niet ziet, kan wat mij betreft naar de opticien lopen.
Hoeveel
mRNA-boosters zouden ze samen hebben gehad dat nieuwe stelletje
parlementariërs en kabinetsleden? Want hemeltje, wat een mutantenbal van
namaak- en nepmensen! Geen spoortje echtheid. Geen toefje
originaliteit. Het hele debat leek wel een vergeten aflevering van de
Thunderbirds. Houterig marionettentheater, niet om aan te gluren.
Voor
een goed stukje theater wil ik mijn ongeloof graag een poosje
opschorten, maar dit was zo tenenkrommend dat het zelfs als freakshow
niet overtuigde.
Mark Rutte was van teflon maar de nieuwe
regeringsleider Dick S. is van rubber. Synthetisch rubber welteverstaan.
Hoewel hij beweert dat hij zelf zijn eigen woorden kiest, heeft Rubber
Dick – voorheen van de Dienst Steels & Stiekem – het charisma van
een buikspreekpop. Zijn mond gaat inderdaad op en neer, er lijken
inderdaad woorden uit vandaan te komen, maar wie spreekt er nu
werkelijk? Hij klinkt als glijmiddel, Rubber Dick.
Nep was ook het
relletje rond de tweet van Fleur Kunstbloem. Natuurlijk mag zij niet
potsierlijk gaan twitteren tijdens het debat, en al helemaal niet over
hoofddoekjes, maar Jet Plastic en Fransje Timmerlaaf, beiden van de
klimaat-Efteling en het Regenboog Deugteam, waren er als de kippen bij
om op dat punt het kersverse kabinet eventjes de maat te nemen met hun
neppe broodjes moraal.
Nog nepper werd het debat toen Geert
Geblondeerd, de man voor wie Israël op de eerste plaats komt en
Nederland op de tweede, nota bene zijn eigen premier-keuze, Rubber Dick,
staat af te branden alsof hij nog steeds in de oppositie zit.
Dat
was niet alleen nep maar ook heel doorzichtig.
Geert probeert kennelijk
zijn oude, vertrouwde, cynische oppositierol weer op te pakken en weer
het rechtspopulistje te spelen. Maar het werkt niet meer. Wie trapt er
nog in? De brave kiezer eerst misleiden, dan verraden en dan weer doen
alsof je de knuppel in het hoenderhok gooit? No way!
Zion-Geert
is eigenlijk het nepst van allemaal en hij weet dat zelf heel goed.
De
man die een vorig kabinet ooit een 'nepkabinet' noemde, zit nu zelf in
een nepkabinet – een kabinet zo gruwelijk vals, zo pijnlijk fake, zo’n
wassen neus, dat het niet eens meer kan stinken.
Het is als een plastic kunstdrol uit de fopwinkel.
Het enige wat niet nep is aan dit kabinet, is het verraad aan de kiezer.
Forwarded from
Geen opmerkingen:
Een reactie posten