1. De Laatste Fase van Spiritueel Ontwaken &

2. Niet Iedereen Juicht de Mensheid toe

De Laatste Fase van Spiritueel Ontwaken

Iedereen praat over ontwaken alsof het een piekervaring is… visioenen, inzichten, synchroniciteiten en openbaringen. Die momenten zijn echt en belangrijk, maar ze zijn niet de bestemming. Ze zijn de schok… de breuk… de opening. De laatste fase van spiritueel ontwaken gaat niet over wat je ziet. Het gaat over wie je wordt als het stof is neergedaald.

In het begin kan ontwaken intens aanvoelen.|
Je trekt alles in twijfel wat je is geleerd. Systemen beginnen er anders uit te zien. Relaties veranderen. Je kunt het gevoel hebben dat je tussen werelden loopt en waarheden ziet die anderen nog niet zien. Er kan opwinding zijn, maar ook eenzaamheid en diepgaand innerlijk werk. Velen blijven jarenlang in die fase… constant zoekend, constant proberend alles te begrijpen.

Maar uiteindelijk verandert er iets.

De laatste fase begint wanneer je niet langer de behoefte voelt om de waarheid na te jagen… omdat je hebt geleerd hoe je ernaar kunt leven.
Je stopt met proberen anderen te overtuigen van wat je ziet.
Je hebt geen bevestiging meer nodig voor wat je voelt.
Je stopt met zoeken naar de volgende leraar, de volgende boodschap, het volgende teken. Een stille zekerheid nestelt zich in je, die zich niet hoeft aan te kondigen.

Je wordt geaard. Aanwezig. Helder.

Je ziet de wereld nog steeds zoals die is, maar ze stort je niet langer in emotionele chaos.
Je kunt in de waarheid staan zonder met iedereen om je heen te hoeven vechten.
Je leert wanneer je moet spreken en wanneer stilte meer kracht heeft.
Je begint te begrijpen dat echt ontwaken niet gaat over ontsnappen aan deze wereld… het gaat erom er volledig in aanwezig te zijn, met bewustzijn en verantwoordelijkheid.

Het ego verdwijnt niet, maar het heeft niet langer de touwtjes in handen. Angst verliest zijn greep.
Je stopt met op alles te reageren en begint met intentie te reageren.
Je geeft minder om gelijk hebben en meer om echt te zijn. Er ontstaat een diep gevoel van stabiliteit dat van binnenuit komt, in plaats van van externe goedkeuring.

Van buitenaf lijkt deze fase eenvoudig… zelfs gewoon.
Je leeft je leven. Je zorgt voor wat belangrijk is. Je bouwt, creëert, hebt lief en gaat vooruit zonder de constante behoefte om te praten over ‘wakker zijn’.
Er is minder sprake van prestatie en meer van aanwezigheid.
Minder urgentie en meer vertrouwen in de ontvouwing van het leven.

De laatste fase van spiritueel ontwaken gaat niet over het achterlaten van de menselijke ervaring. Het gaat erom die ervaring met helderheid, kracht en vrede te belichamen.
Het is het moment waarop spiritualiteit minder gaat over wat je zegt en meer over hoe je leeft.

Je stopt met proberen boven de wereld uit te stijgen… en in plaats daarvan sta je er stevig in.

* * * * *

Niet Iedereen Juicht de Mensheid toe

Het wordt steeds moeilijker te negeren… er is een deel van deze wereld dat niet hoopt dat de mensheid zal opstaan. Je ziet het aan de manier waarop sommigen verdeeldheid vieren, angst aanwakkeren en bijna energie lijken te putten uit het idee van een ineenstorting.
Chaos is voor velen een vorm van vermaak geworden… en voor sommigen zelfs een doel op zich.

Het meest verontrustend is niet alleen het lawaai… maar ook het besef hoeveel mensen hun geloof in alles wat de moeite waard is om te beschermen, hebben verloren.
Wanneer iemand niet meer in de toekomst gelooft, stopt hij of zij met proberen er een te bouwen. Ze beginnen te hopen dat het systeem faalt, omdat dat de leegte bevestigt die ze al vanbinnen voelen.
Als alles in vlammen opgaat, hoeven ze hun eigen gevoel van vervreemding niet onder ogen te zien.

We leven in een tijd waarin vernietiging meer aandacht krijgt dan creatie. Verontwaardiging verspreidt zich sneller dan vriendelijkheid.
Angst verspreidt zich sneller dan de waarheid. En sommigen zijn zo gewend geraakt aan conflicten dat vrede saai aanvoelt.

Maar dit is wat telt…
Er zijn nog steeds miljoenen mensen die in stilte de strijd voor de mensheid voeren. Ze schreeuwen niet online en juichen niet voor chaos.
Ze bouwen gezinnen op, creëren gemeenschappen, helpen vreemden en proberen deze wereld beter achter te laten dan ze hem aantroffen. Ze zijn misschien stiller… maar ze zijn sterker dan ze beseffen.

Dit moment onthult wie hier is om op te bouwen en wie hier is om te vernietigen. En ieder van ons moet elke dag opnieuw beslissen aan welke kant van die lijn we staan.

Kies ervoor om iemand te zijn die de mensheid versterkt… niet iemand die haar ondergang voedt.
De toekomst zal worden gevormd door degenen die er nog genoeg om geven om haar op te bouwen.

* * * * *

Geen opmerkingen:

Een reactie posten