Je lichaam krachtige ontgiften:

 Mariadistel is een goede ondersteuning van de lever.
De zaden van mariadistel (Silybum marianum) zijn bijzonder rijk aan silymarine, een verzamelnaam voor verschillende flavonolignanen.

Deze stoffen staan vooral bekend om hun beschermende en ondersteunende werking op de lever. Daarnaast bevatten de zaden onder andere quercetine en verschillende antioxidatieve stoffen zoals glutathion, selenium en alfa-liponzuur.

Silymarine is uitgebreid onderzocht vanwege zijn beschermende werking bij toxische belasting van de lever, onder andere door alcohol, bepaalde geneesmiddelen en sommige chemische stoffen. Ook bij vergiftiging door de groene knolamaniet is silymarine onderzocht en wordt een afgeleide ervan in bepaalde medische situaties toegepast.

Mariadistel is bovendien grotendeels eetbaar.
De jonge bladeren kunnen worden bereid zoals spinazie, de wortels zoals schorseneren en de bloemhoofdjes enigszins zoals artisjok. Toch zijn het vooral de zaden die medicinaal worden gebruikt, omdat daarin de hoogste concentratie silymarine voorkomt.

De plant behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae), waartoe ook andere bekende planten zoals paardenbloem, kamille en artisjok behoren. Kort samengevat is mariadistel vooral een leverondersteunende plant, waarbij silymarine centraal staat vanwege zijn antioxidatieve en leverbeschermende eigenschappen.

Bij gebruik als supplement is het verstandig de aanbevolen dosering van het specifieke product te volgen. Tijdens zwangerschap en borstvoeding is extra voorzichtigheid aangewezen en wordt gebruik het best vooraf besproken met een WELWILLENDE arts of apotheker.

Paardenbloem is veel meer dan een gewoon onkruid:
De paardenbloem (Taraxacum officinale) behoort, net als de mariadistel, tot de familie van de Asteraceae. Het is een bijzonder sterke plant die uitstekend gedijt in onze streken en waarvan vrijwel de hele plant bruikbaar is.

Paardenbloem kent een lange geschiedenis als voedings- en geneeskrachtige plant. Vooral de bladeren en wortels zijn rijk aan biologisch actieve stoffen, waaronder fenolzuren, flavonoïden zoals apigenine en luteoline 7-glycosiden, sesquiterpeenlactonen en triterpenen. Onderzoek heeft onder andere luteoline en verschillende daarvan afgeleide flavonoïden aangetoond. Deze stoffen worden onderzocht vanwege hun antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen.

De bittere stoffen van de paardenbloem verklaren mede haar traditionele gebruik ter ondersteuning van de spijsvertering. Paardenbloem ondersteunt de galbevorderende (choleretische) werking. Ook de lever krijgt binnen het wetenschappelijk onderzoek veel aandacht. In dier- en laboratoriumonderzoek vertonen extracten van paardenbloem een beschermende werking tegen oxidatieve stress en bepaalde vormen van toxisch veroorzaakte leverschade. Stoffen zoals taraxasterol lijken daarbij invloed uit te oefenen op ontstekingsprocessen en oxidatieve stress. Daarmee krijgt het traditionele beeld van paardenbloem als een “zuiverende” plant een interessante wetenschappelijke achtergrond.

Ook als voedingsplant is paardenbloem veelzijdig.

De jonge bladeren kunnen rauw in salades of samen met bijvoorbeeld andijvie worden gegeten. De bloemen zijn zachter en enigszins zoet van smaak, terwijl de wortel juist veel bitterstoffen bevat en als groente kan worden bereid. Van de plant worden eveneens thee, tincturen en voedingssupplementen gemaakt. Paardenbloem bevordert de lever, gal en de pancreas en ontgift de dikke darm.