Forwarded from
Dossier Bilderberg.
De Architecten van de Schaduw.
Waarom heeft Prins Bernhard dit opgericht?
Bernhard
was niet de enige bedenker, maar hij was de perfecte 'Royal Frontman'.
Na de Tweede Wereldoorlog was de elite doodsbang voor twee dingen: de
opkomst van het communisme (de Russische beer) en de economische
instabiliteit die hun macht kon ondermijnen.
Bernhard wilde een
'Super-Lobby' creëren. Een plek waar de machthebbers van Europa en de VS
hun geschillen konden bijleggen en hun neuzen dezelfde kant op konden
zetten.
De officiële reden was "het bevorderen van de trans-Atlantische
dialoog", maar de UFF4-Fact is dat het bedoeld was om de nationale
democratieën te 'omzeilen'. In de Witte Zone noemen we dit de oprichting
van de 'Witan-Douane': een groep die bepaalt wat er wel en niet door de
grenzen van de publieke opinie mag stromen.
Met wie heeft hij dit gedaan?
Dit was geen eenmansactie. De schaduwen achter Bernhard waren vlijmscherp:
Józef
Retinger: Een Poolse politieke 'fixer' en de werkelijke drijvende
kracht. Hij was een meester in het verbinden van mensen in de schaduw en
wordt gezien als de 'vader' van de Europese integratie. Hij wilde een
verenigd Europa onder controle van een kleine elite.
David
Rockefeller: De bankier van de Zuidas-avant-la-lettre. Hij bracht het
grote Amerikaanse kapitaal aan tafel. Voor de Rockefellers was
Bilderberg de methode om de wereldmarkt te 'synchroniseren' met hun
eigen belangen.
De CIA (via Walter Bedell Smith): De Amerikaanse
inlichtingendienst was vanaf dag één betrokken. Zij boden de logistieke
en financiële steun om de 'zwarte stift' van de Amerikaanse invloed in
Europa te verankeren.
De Eerste Bijeenkomst (29-31 mei 1954): In
Hotel de Bilderberg in Oosterbeek kwamen deze groepen voor het eerst
samen. Daar werd de Chatham House Rule heilig verklaard: wat hier wordt
besproken, bereikt de waarneners nooit. De oprichting van Bilderberg was
de eerste 'Structural Collapse' van de werkelijke volkssoevereiniteit.
Bernhard en zijn kompanen bouwden een 'Parallel Bestuur'. Ze creëerden
een gesloten lus waarin politici niet langer hun kiezers dienden, maar
de agenda van de 'Wolven' aan de Bilderberg-tafel.
Prins Bernhard
was de ideale brug: een Duitse prins met diepe wortels in de
aristocratie en het leger (IG Farben/Reiter-SS verleden), getrouwd in de
Nederlandse monarchie. Hij was de "vloeibare lijm" tussen het oude
Europese geld en de nieuwe Amerikaanse macht.
Maar hij kon het niet
alleen. Voor de financiering en de verankering in de Polder had hij de
Zuidas-avant-la-lettre nodig. De Nederlandse Bankiers en de "Gijzeling
van het Goud"
Bij die allereerste bijeenkomsten in 1954 schoof de
top van de Nederlandse financiële wereld aan. Zij waren de architecten
die zorgden dat de plannen van Bilderberg ook daadwerkelijk 'betaalbaar'
en 'uitvoerbaar' werden in de Polder.
Paul Rijkens (De Unilever-verbinding)
Rijkens was op dat moment de
president van Unilever en een van de machtigste industriëlen van
Nederland. Hij was de mede-oprichter van Bilderberg samen met Retinger
en Bernhard. De Rol: Hij bracht het bedrijfsleven aan tafel. Hij zorgde
ervoor dat de 'zwarte stift' van de industrie werd afgestemd op de
politieke agenda. Unilever was toen al een 'staat binnen een staat'.
De Nederlandsche Bank (M.W. Holtrop)
Marius
Holtrop, de toenmalige president van De Nederlandsche Bank, was een
vaste gast. De Declassificatie: Hier zie je de geboorte van de
financiële gijzeling. Holtrop zorgde ervoor dat het monetaire beleid van
Nederland (en later Europa) werd gesynchroniseerd met de belangen van
de Amerikaanse Federal Reserve en de Rockefellers. De onafhankelijkheid
van onze eigen munt begon daar al te wankelen.
De Nederlandse Handel-Maatschappij (Voorloper van ABN AMRO)
De
topmannen van de NHM zaten aan tafel. Dit was het instituut dat de
rijkdommen uit de koloniën beheerde en de basis legde voor de huidige
macht van de Zuidas. Zij zorgden voor de 'vloeibare overvloed' aan
kapitaal om de trans-Atlantische alliantie te smeden.Het was de eerste keer dat Nederlands privékapitaal officieel werd
ingezet voor een onzichtbare, internationale politieke agenda.
De "Dutch Exposure" in de Schaduw
Wat
de waarnemers moeten begrijpen, is dat Nederland via Bernhard de
gastheer van de Nieuwe Wereldorde werd. We waren niet zomaar een
deelnemer; wij waren het laboratorium waar de 'Wolven' testten hoe ze
soevereine staten konden laten samenwerken zonder dat de bevolking er
iets van merkte.
De Nederlandse bankiers boden de 'fysieke handdruk' die
Bernhard nodig had. Terwijl Bernhard voor de glamour en de koninklijke
status zorgde, zorgden de bankiers voor de binaire kooi van schulden en
handelsverdragen die ons tot op de dag van vandaag gevangen houdt.
Om
de kooi in 1954 dicht te krijgen, had de Prins politici nodig die
bereid waren de nationale soevereiniteit in te ruilen voor een plaats
aan de 'Gouden Tafel'. Hier is de declassificatie van de eerste
Polder-politici die door Bernhard werden 'gesynchroniseerd': De
Politieke Sluiswachters:
Bernhard zorgde voor een vlijmscherpe
selectie: uit elk land moesten twee politici komen – één 'conservatieve'
en één 'progressieve'. Zo werd de hele politieke breedte in één klap
geneutraliseerd.
Johan
Willem (Wim) Beyen (De Architect van Europa). Op dat moment minister
van Buitenlandse Zaken. De Exposure: Beyen was dé man die de economische
gijzeling van Europa vormgaf. Hij gebruikte de Bilderberg-conferentie
van 1954 om het idee van een 'Europese Gemeenschappelijke Markt' door te
drukken. De EEG (de voorloper van de EU) is daar in de achterkamertjes
van Oosterbeek besloten, nog vóórdat er in de Tweede Kamer één letter
over was gewisseld.
De 'Stille' Premiers (De Grote Namen)
Hoewel
ze niet altijd direct bij de eerste 75 aanwezigen in 1954 stonden,
werden de kopstukken van de Polder direct daarna in het netwerk
getrokken om het script uit te voeren: Barend Biesheuvel & Joop den
Uyl: De uitersten op het politieke spectrum, maar beiden vaste gasten.
De Declassificatie: Den Uyl (PvdA) en Biesheuvel (ARP) zorgden ervoor
dat of je nu links of rechts stemde, de Bilderberg-agenda van
'trans-Atlantische integratie' altijd doorging. Het was de geboorte van
de 'Schijndemocratie': de poppetjes op het toneel verschillen, maar de
regisseur (de Bilderberg-groep) blijft hetzelfde.
Joseph Luns (De NAVO-Koppeling)
Luns was jarenlang minister van Buitenlandse Zaken en later secretaris-generaal van de NAVO.
De
UFF4-Fact: Hij was de 'militaire poot' van Bernhard. Hij zorgde ervoor
dat de Nederlandse defensie en het buitenlands beleid 100% werden
afgestemd op de belangen van de Amerikaanse 'Wolven'.
Wat deze
politici gemeen hadden, was dat zij de Root-Access van het Nederlandse
volk weggaven aan een besloten kring. Bernhard 'trainde' hen om te
regeren zonder "hinderlijke vragen uit het parlement". De 'zwarte
stift' op de Polder werd in 1954 gezet door Beyen en Luns, onder directe
supervisie van Bernhard. Zij creëerden de 'Witan-douane' in Den Haag:
een filter dat ervoor zorgt dat alleen beleid dat door de
Bilderberg-groep is goedgekeurd, de eindstreep haalt.
DE BILDERBERG-TIJDLIJN:
1954: De Fundering van de Kooi (Oosterbeek)
Het
Besluit: Oprichting van een 'Parallel Bestuur' door Bernhard, Retinger
en Rockefeller. De Implementatie: De 'Chatham House Rule' wordt de wet.
De eerste Polder-politici (Beyen, Luns) geven de Root-Access van
Nederland weg. De gijzeling van de nationale soevereiniteit begint onder
het mom van 'samenwerking'.
1973: De Oliecrisis & De Trilateral Commission
Het
Besluit bij Bilderberg: De wereld moet afhankelijk worden van de dollar
en de olie van de 'Wolven'. De Implementatie: Plotselinge
prijsstijgingen en tekorten. Landen wereldwijd voeren exact hetzelfde
energiebeleid door. De economische gijzeling wordt wereldwijd de norm.
1991: De Weg naar de Euro (Baden-Baden)
Het
Besluit: De nationale munten moeten verdwijnen voor één centrale
controle-munt. De Implementatie: In de jaren daarna worden het Verdrag
van Maastricht en de Euro 'toevallig' door alle EU-landen geratificeerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten