Veteranen, wij danken jullie. Jullie zijn niet vergeten:)

 De Onzichtbare Garde: Een Eerbetoon



Toen de wereld stilviel en de spanning in de straten van onze eigen steden tastbaar werd, stonden zij er ineens weer.

De veteranen. Mannen en vrouwen met grijzende haren en de onverwoestbare ruggengraat van de militaire school.

Terwijl de samenleving dreigde te scheuren onder de druk van angst en maatregelen, kozen zij de moeilijkste plek uit om te staan: precies in het midden. Tussen de opgeheven wapenstok en de schreeuw om vrijheid. Niet om partij te kiezen, maar om de menselijkheid te bewaken.

Zij waren de onverschrokken buffer. Waar anderen alleen chaos zagen, zagen zij hun eigen volk.
Met hun veteranenhesjes en baretten brachten ze een rust die alleen iemand kan uitstralen die weet wat echte strijd is. Zij hoefden niet te schreeuwen; hun aanwezigheid was hun statement.

Een herinnering aan de eed die ze ooit zwoeren: het beschermen van de Nederlandse burgers, ongeacht de omstandigheden.
Zij vormden een levende dam tegen escalatie. Ze boden een luisterend oor aan de wanhopige burger en een spiegel aan de uitgeputte agent.

In die grijze zone van de coronatijd waren zij het morele anker van een stuurloos land.

Veteranen, wij danken jullie.

Voor jullie kalmte toen de emoties kookten. Voor jullie moed om tussen de linies te gaan staan. Jullie bewezen dat een soldaat nooit écht met pensioen gaat zolang er nog vrede te bewaren valt.
Jullie zijn niet vergeten.
Bedankt.!

Gerard Krispijn