Open brief aan premier Rob Jetten

Knap hoor, je hebt er nu al een puinhoop van gemaakt

Rob, je bent nu nog geen maand premier van Nederland, en laten we even eerlijk zijn: het is nu al een aardige puinhoop, hè?
Schandaal na schandaal en keuzes voor bewindslieden die, op z’n zachtst gezegd, redelijk dubieus blijken. En een kabinet dat, gezien de communicatie met de buitenwereld, niet goed lijkt te beseffen welk land het nou precies dient – maar Nederland lijkt het niet te zijn in elk geval.

Ik bedoel: in de eerste week al direct een toestand met ene Van Berkel, die een leugenaar bleek te zijn en een loopbaan had gebouwd op diploma’s die ze nooit haalde en opleidingen die ze nooit afmaakte.
Het zegt overigens genoeg over haar capaciteiten: zo ver komen betekent dat je toch wel wat in huis hebt. Het was zonder meer een pleidooi voor het feit dat diploma’s niet garanderen dat je ook goed bent in wat je doet en dat het idee van ‘hoogopgeleid’ geregeld overschat wordt.

Maar dat was dan ook niet het struikelpunt – ijskoud liegen wordt nu eenmaal niet gewaardeerd, en zeker niet in een team dat wordt geleid door een man die ooit in de Kamer stond te krijsen over ‘de allerhoogste normen van integriteit’ en dat bewindslieden daaraan zouden moeten voldoen, en die zonder blikken of blozen deze leugenares naar voren schoof voor een topbaan.

En dat niet alleen.

 

Sjoerdsma

Je keuze voor Sjoerdsma als minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking is er ook al zo eentje: het is niet erg handig dat hij op een Chinese sanctielijst staat, hè?
Ik geef toe: het is voor een goeie zaak daar hij ooit opkwam voor het vreselijke lot van de Oeigoeren aldaar. Maar het is wel een probleem, als onze minister van Buitenlandse Zaken niet kan praten met een natie die toch niet bepaald een onbetekenende geopolitieke rol speelt in onze huidige tijd. Wellicht was een andere keuze verstandiger geweest; zoals het nu ligt stinkt het simpelweg naar nepotisme.

 

Pechtold en Vijlbrief

Maar direct na het Van Berkel-debacle kwam daar het welbekende D66-seksisme overheen: de oude mannelijke garde van D66 liet weer eens smakeloos en zelfs racistisch van zich horen hoor.
Eerst Pechtold die, hoogst verbaasd over de commotie, uitlegde dat Van Berkel vooral was aangenomen vanwege haar huidskleur en geslacht – want dat was precies wat ze zochten. 
Daar ging Hans Vijlbriefs megalomane zelfoverschatting nog eens goed overheen, met zijn ‘bitches willen met me naar bed’, samengevoegd met een foto waar de – sorry Hans – vadsige, onaantrekkelijke man op staat met partijgenote Rianne Letschert die, gezien haar reactie op dat bericht, duidelijk geen plannen in die richting koesterde.

 

Jaimi van Essen

Dat stof was nog niet gaan liggen of de volgende misser van D66 vloog ons om de oren: Jaimi van Essen, onze kersverse minister van Landbouw en taalkundig enigszins gehandicapt. De betekenis van het woord ‘minister’ moet ‘m wellicht nog eens worden uitgelegd. Het idee dat hij een dienaar is van dit land, van ons, en dat zijn ‘ik doe het op mijn manier’ een gotspe is in een land dat zegt democratie serieus te nemen, mag dan ook meteen een lesonderwerp worden.

Hoe deze man het voor elkaar kreeg om een van de grootste kansen die hij had mensen uit de landbouwsector te spreken op de goedbezochte bijeenkomst van ‘Red Het Platteland’, boeren te spreken, bezorgde burgers te spreken, te laten varen omdat zijn zoontje jarig was: wat mij betreft is de man nu al af.
Dit is niet ‘dienen’, dit is de houding van een ambtenaar die een nine-to-five-mentaliteit heeft, zijn werk ziet als enkel een serie procedures die je routinematig af moet lopen en die zichzelf en zijn privéleven boven het landsbelang stelt: volledig ongeschikt als landsdienaar.

 

Hanneke van der Werf

Gelachen hebben we dan weer wel om Hanneke van der Werf: gezien de woorden van Pechtold, het seksisme van de oude machtige heren binnen D66 en het uiterlijk van Van der Werf zelf is het iedereen duidelijk hoe deze knappe blondine carrière kan maken binnen de partij.
Niet in staat zich te herinneren wat ze (lees: haar team) een paar uur geleden nog had getweet over een toch vrij ingrijpende geopolitieke ontwikkeling zoals de Amerikaans- Israëlische inval in Iran, was ze ook niet in staat er alsnog een mening over te vormen toen ze ernaar werd gevraagd.
Het was een hilarisch mediamoment en ik denk niet dat erg veel mensen buiten D66 dit moppie ooit nog erg serieus zullen nemen.

 

GENIET HIER VERDER: