De Stokstraat vóór de chique winkels
Maart 1939. In een groot, oud huis in de Stokstraat in Maastricht delen acht gezinnen één kraan op de binnenplaats.
Een verslaggever van de Limburger Koerier klimt de trap op en schrijft op wat hij ziet: de was die droogt in de kamer waar ook geslapen wordt, een matras dat rechtop tegen het vocht staat, en tien gulden huur per maand voor twee natte kamers.
Vandaag is dit een van de meest exclusieve winkelstraten van Nederland. De mensen die er woonden, mochten na de restauratie niet terugkomen
volgen de bewoners van het Stokstraatkwartier van de crisisjaren tot de sanering: de ‘bouwen’ met één trap en één kraan, een Franciscaan die in 1945 een kamer op de hoek van de Plankstraat huurde, het onderzoek van priester-geograaf Harry Litjens (rapport 1952, proefschrift 1953) dat 1208 Maastrichtse gezinnen ‘onmaatschappelijk’ noemde, zoals dat toen heette, en de woonschool De Ravelijn, waar vanaf 1955 gezinnen uit de binnenstad moesten leren wonen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten