Op precies dezelfde plek waar de Romeinen hun wegkruispunt Coriovallum bouwden, groeide rond 1900 een tweede Heerlen: een dorp van 6.646 inwoners dat door de steenkool in dertig jaar uitdijde tot een stad van ruim 32.000, met bijna honderd tuinwijken vol mijnwerkersgezinnen uit half Europa.
Op 17 december 1965 kondigde minister Joop den Uyl in de Stadsschouwburg van Heerlen aan dat alle twaalf Limburgse mijnen binnen tien jaar zouden sluiten — met de belofte dat geen mijn dicht zou gaan zonder redelijk perspectief op ander werk.
Die belofte werd niet ingelost.
Op 31 december 1974 kwam bij Oranje-Nassau I de laatste kool boven, en daarna werd bijna elk spoor van de mijnbouw opgeruimd.
De ervaring leert dat overheidsbeloften onbetrouwbaar zijn,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten