“De kinderen uit de toeslagenaffaire gaan nooit meer thuis komen.” Bam,
500.000 views.
Mijn telefoon stond roodgloeiend, berichten uit alle
hoeken van Nederland. Mensen die hun eigen verhaal vertelden. Mensen die
zeiden: “Eindelijk iemand die hier eens naar kijkt.”
Ik ben niet zomaar iemand. Klinkt arrogant, maar ik heb voor hele
serieuze bedrijven gewerkt, een enorm netwerk opgebouwd en ik ben gewend
om informatie te verzamelen en verbanden te zoeken.
Daarbij gebruik ik Bayesiaanse kansberekening.
Simpel gezegd: je begint met een bepaalde waarschijnlijkheid en iedere nieuwe aanwijzing verandert die kans. Je kijkt dus niet naar één incident, maar naar het totaalplaatje. En toen kwam mijn berekening uit op 98,9% voor mijn theorie dat jeugdzorg in de praktijk kan functioneren als een systeem dat kinderen aanlevert.
Een reactie:
Voorspelbaar kraaide ook hier uiteindelijk geen haan naar. In NL werkt het vanzelfsprekend niet anders.
Ambtenaren, rechters, officieren van justitie, etc. De misselijkmakende kinderverkrachting is verspreid tot in alle hoeken en lagen van de samenleving. '
De elite' heeft bovendien een voorsprong op 'normale kinderverkrachters' om de dans ontspringen. Zij hebben overal bij de politie, rechterlijke macht en justitie vriendjes die ze de hand boven het hoofd houden.
Demmink had Rutte, Professor Roos werd in bescherming genomen door een rechter. En wee je gebeente (Mischa Kat, Huib Plug, etc) als je daar iets over durfde te zeggen. Ik steun je van harte in dit soort posts. Hoe meer hoe beter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten