Durf je echt te kijken?

 Waarom spiegelen we elkaar eigenlijk?

Heb je weleens gemerkt dat iemand je echt flink kan raken? Dat een opmerking, een bepaald gedrag of een situatie veel meer met je doet dan je eigenlijk zou willen?

Vaak denken we dan dat de ander de oorzaak is van hoe we ons voelen. Maar wat als die ander eigenlijk gewoon een spiegel is?

Mensen spiegelen elkaar namelijk de hele tijd. Niet om elkaar pijn te doen, maar om zichtbaar te maken wat er vanbinnen nog gezien, gevoeld en geheeld mag worden.

De ander veroorzaakt jouw pijn niet. Die raakt alleen iets aan wat er al zat.

Misschien voel je afwijzing, terwijl je je als kind niet echt gezien voelde. Misschien word je boos omdat iemand over jouw grenzen heen gaat, terwijl je zelf nooit hebt geleerd om grenzen aan te geven. Of misschien irriteert iemand je juist enorm, omdat diegene precies leeft zoals jij diep vanbinnen eigenlijk ook zou willen leven.

Juist onze grootste triggers zeggen vaak het meest over onszelf.

Dat betekent niet dat alles jouw verantwoordelijkheid is of dat gedrag van anderen altijd oké is. Sommige mensen gedragen zich gewoon niet respectvol. Maar zelfs dan kun je jezelf afvragen: Waarom raakt dit mij zo diep? Wat wil deze situatie mij laten zien?

En precies daar begint persoonlijke groei.

Hoe meer je bereid bent om eerlijk naar jezelf te kijken, hoe minder afhankelijk je wordt van wat er om je heen gebeurt. Je hoeft anderen niet meer te veranderen om je beter te voelen.
Je gaat jezelf beter begrijpen, oude pijn verzachten en steeds vrijer leven.

Daarom is werken aan jezelf ook zo waardevol.

Niet omdat je niet goed genoeg bent.
Maar omdat je jezelf de kans geeft om los te laten wat je niet meer hoeft mee te dragen.

Als jij je pijn heelt, reageer je anders. Je maakt andere keuzes. Je trekt andere mensen aan. Je bouwt gezondere relaties op.

En misschien wel het mooiste:
Wat jij heelt, hoef je niet meer onbewust door te geven aan je kinderen of aan de generaties na jou.

Elke trigger kan dus een uitnodiging zijn.
Niet om meteen met een vinger naar de ander te wijzen, maar om nieuwsgierig naar binnen te kijken.

Want achter elke spiegel zit een kans.
Een kans om jezelf beter te leren kennen.
Om oude wonden te helen.
En steeds meer jezelf te worden.

Alles wat je in de ander ziet, zegt uiteindelijk ook iets over jou. 

De vraag is alleen: durf je echt te kijken?