Met een internationaal initiatief voor onbeperkte
meningsvrijheid zet de Amerikaanse regering onder Donald Trump de in
toenemende mate regressief agerende Europese Unie extreem onder druk.
Een op dit moment circulerend ontwerp voor een globale VN-verklaring is
rechtstreeks gericht tegen de repressieve censuur constructie van de
Digital Services Act en brengt de eurocraten behoorlijk aan het zweten.
Washington gaat in de aanval
en neemt de Europese censuur- en controle-waanzin rechtstreeks in het
vizier. De regering onder Donald Trump bereidt in de marge van de
komende Algemene Vergadering van de VN in september een geopolitieke
aanval voor, die het in zich heeft.
Een breed opgezette globale
intentieverklaring dient staten wereldwijd op de bescherming van de
vrije rede in te zweren – en trekt tegelijkertijd een glasheldere
scheidslijn met de censuur praktijken van veel westelijke regeringen.
Het ontwerp, dat al in handen is van Brusselse diplomatenkringen, heeft
op de etages van de Europese Commissie voor opwinding gezorgd, omdat het
het Brusselse narratief van de online-bewaking zonder alternatief
geweldig onder druk zet.
De Amerikaanse aanval valt de kern van het
Europese controle- en bewakingssysteem aan. Onder de dekmantel van de
strijd tegen vermeende “desinformatie”, “foutieve informatie” en
zogenaamde “hate speech” heeft Brussel een censuur regelwerk gecreëerd,
dat online platforms er in feite toe dwingt ongemakkelijke meningen en
feiten uit voorzorg te verwijderen.
De geplande VN-verklaring eist van
de ondertekenaars het exacte tegendeel: regeringen dienen zich ertoe te
verplichten uitlatingen niet meer onder het voorwendsel van foutieve
beweringen te bestraffen of te onderdrukken. Een uitzondering dient
alleen voor directe en reële oproepen tot geweld toegelaten te worden.
Bescherming voor kritische stemmen en wetenschappelijke discussie
Bijzonder explosief is de inhoudelijke draagwijdte van het Amerikaanse initiatief. Het ontwerp neemt uitdrukkelijk die themagebieden in bescherming die door het Europese (maar ook het door de Democraten bespoedigde Amerikaanse) censuur complex in de afgelopen jaren het agressiefst werden aangevallen. Niet alleen dienen religieuze en politieke redes beschermd te worden, maar expliciet ook twijfel aan verkiezingsuitslagen en systemen om stemmen te tellen, wetenschappelijke debatten met een open resultaat evenals nieuwe theses over de openbare gezondheid. Ook feitelijke stellingen, die op empirische of statistische data berusten, vallen onder deze bescherming – zelfs dan, wanneer officiële instanties dit fel tegenspreken of wanneer ze onaangenaam zijn voor de heersende politici.Daarmee treft de Trump-regering het
kwetsbare punt van een mislukte Europese politiek. Sinds de
inwerkingtreding van de Digital Services Act (DSA) in februari 2024
dicteert Brussel de platforms zogenaamde “systemische risico´s”, die bij
niet-naleving bestraft kunnen worden met existentie bedreigende
geldboetes van zes tot acht procent van de wereldwijde jaaromzet.
Het
logische gevolg is een grootschalige Overblocking: uit angst voor de
Brusselse financiële straffen verwijderen de tech-concerns van tevoren
liever elke bijdrage die van de officiële (linksgroene) narratieven
afwijkt. De Amerikaanse vicepresident J.D. Vance sloeg al eerder de
spijker op de kop, toen hij vaststelde dat de grootste bedreiging voor
Europa niet uit Moskou of Peking komt, maar uit zijn eigen hang naar
onderdrukking van de vrije rede.
Paniek in het Brusselse machtsapparaat
In de EU-centrales heerst vanwege de aanval zichtbare nervositeit. Dat groene en links-liberale Europarlementariërs razend van woede van “politiek theater” spreken en waarschuwen voor een zogenaamd “Wilde Westen”, ontmaskert hun diep zittende angst voor het controle verlies en hun politiek gemotiveerde censuur geilheid. Wanneer de politici van de systeempartijen beweren dat vrijheid van meningsuiting niet het recht op reikwijdte zou betekenen, bagatelliseren zij alleen maar de omstandigheid dat zij reikwijdtes doelgericht terugdringen en kritische burgers onzichtbaar willen maken.
Voor de EU-lidstaten en nationale
regeringen ontstaat er door het VN-initiatief een hopeloos dilemma. Als
ze het Amerikaanse document ondertekenen, trekken ze hun eigen
repressieve wetten openlijk in twijfel. Als ze weigeren te ondertekenen,
ontmaskeren zij zich voor de ogen van de wereldopinie als ongegeneerde
vijanden van de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid.
Terwijl
de Brusselse eurocraten nu wanhopig proberen de tekst af te zwakken,
heeft Donald Trump de hefboomverhouding in zijn voordeel gedraaid: de VS
positioneren zich als wereldwijde garant van de burgerrechten, terwijl
het Brusselse machtskartel er geïsoleerd bijstaat als datgene wat het is
– een autoritair, linksgroen-globalistisch georiënteerd censuur regime.
Bron: report24.news
Door: Heinz Steiner
https://www.dekvsw.nl/aangifte-violation-of-eo-13818-samenwerken-voor-rechtvaardigheid/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten