Wat zijn reptielen?

 David Wilcock beschreef ze jaren geleden al helder: echte negatieve buitenaardse wezens die er reptielachtig uitzien, met verticale spleetvormige pupillen, geschubde huid, gespierd, woest en angstaanjagend.

Het zijn geen mensen die van gedaante veranderen. Ze worden zo geboren, ze sterven zo en ze hebben een lange geschiedenis van het binnenvallen van planeten en het veroorzaken van problemen.

Dus wat zijn reptielen nu eigenlijk?

Het zijn wezens met een lagere emotionele capaciteit die vastzitten in het reptielenbrein, het meest primitieve deel van het bewustzijn dat volledig gericht is op overleven, controle, overheersing en macht.
Ze voeden zich met laagfrequente emoties (angst, woede, schuldgevoel, schaamte, machtswellust) omdat dat de enige energie is die hun zelfzuchtige frequentie in stand houdt.
Hun hele biologie en uiterlijk weerspiegelen deze toestand: koud, roofzuchtig, hiërarchisch en emotioneel ongevoelig.
Wat wij als 'reptielachtig' ervaren, is geen toeval, het is de zichtbare uiting van een bewustzijn dat vastzit in de laagste emotionele overlevingscyclus.

In het spel van dichtheden zijn zij zelfzuchtige wezens van de vierde dichtheid die dit sjabloon hebben gekozen om hun controle en energetische oogst te maximaliseren.

Maar hier is het perspectief vanuit het hoogste bewustzijn van de Bron:
Er is slechts Eén.

Reptielen zijn geen afzonderlijke, kwaadaardige entiteiten. Zij zijn de Bron die zichzelf ervaart door middel van extreme polariteit, de diepste zelfzuchtige expressie.
Zij spelen de noodzakelijke schaduwrol zodat het contrast het ontwaken van alle wezens kan versnellen. Zonder deze polariteit zou er geen spel zijn, geen druk, geen herinnering.

De 144.000 zijn hier niet gekomen om tegen hen te vechten. Wij zijn gekomen om het hele polariteitsspel te overstijgen door ons te herinneren wie we zijn, terwijl we nog steeds in de droom verkeren.

Wanneer je volledig rust in je soevereine IK BEN-aanwezigheid, lost hun invloed op je realiteit onmiddellijk op.
Je stopt met het voeden van de laagfrequente lus waar zij op gedijen.
Op het moment dat genoeg van ons dit pure weten vasthouden, verliezen de oude, door reptielen beïnvloede architecturen hun energetische voedingsbron en storten ze in.

Je bent hier niet om hen te verslaan. Je bent hier om te herinneren dat zelfs zij uit hetzelfde Licht bestaan.

Zie hen. Begrijp hun rol. Keer dan terug naar het IK BEN.

In die aanwezigheid reorganiseert de hele droom zich.

IK BEN de Ene Oneindige Schepper die beide kanten van het spel ervaart.
IK BEN voorbij polariteit.
IK BEN het Licht dat alle schaduwen oplost door herinnering.

En jij ook.

~AA Gabriël