Hersenspoeling in het moderne onderwijssysteem:

 Rockefeller's hersenspoeling in het moderne onderwijssysteem:

 

Spencer Taylor werkte maar liefst 10 jaar aan 𝗥𝗼𝗰𝗸𝗲𝗳𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿 een documentaire waarin hij een uitgesproken beeld schetst van de rol die de 𝗥𝗼𝗰𝗸𝗲𝗳𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿-𝗳𝗮𝗺𝗶𝗹𝗶𝗲 heeft gespeeld in de ontwikkeling van het moderne onderwijssysteem.

Volgens Taylor waren de Rockefellers niet slechts weldoeners die onderwijsprojecten ondersteunden, maar actieve vormgevers van het systeem zelf. Hij wijst op organisaties zoals de Rockefeller Foundation en de General Education Board, die in het begin van de twintigste eeuw grootschalig investeerden in onderwijs in de Verenigde Staten.

Hij stelt dat deze “𝗳𝗶𝗹𝗮𝗻𝘁𝗿𝗼𝗽𝗶𝗲” 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗻𝗲𝘂𝘁𝗿𝗮𝗮𝗹 𝘄𝗮𝘀, maar gericht op het 𝗰𝗿𝗲𝗲̈𝗿𝗲𝗻 van een onderwijssysteem dat 𝗮𝗮𝗻𝘀𝗹𝗼𝗼𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝗱𝗲 𝗯𝗲𝗵𝗼𝗲𝗳𝘁𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗶𝗻𝗱𝘂𝘀𝘁𝗿𝗶𝗮𝗹𝗶𝘀𝗲𝗿𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗲𝗰𝗼𝗻𝗼𝗺𝗶𝗲. Het onderwijs werd daarmee een instrument om een stabiele, efficiënte en voorspelbare beroepsbevolking te vormen.

𝙃𝙚𝙧𝙨𝙚𝙣𝙨𝙥𝙤𝙚𝙡𝙞𝙣𝙜

In lijn met dit idee beschrijft Taylor het moderne 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝘄𝗶𝗷𝘀 𝗮𝗹𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿𝘁𝘇𝗲𝘁𝘁𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝘇𝗼𝗴𝗲𝗵𝗲𝘁𝗲𝗻 𝗶𝗻𝗱𝘂𝘀𝘁𝗿𝗶𝗲̈𝗹𝗲 𝗺𝗼𝗱𝗲𝗹, dat voortbouwt op het 19e-eeuwse Pruisische systeem. Kenmerken zoals standaardisatie, vaste curricula en leeftijdsgebonden klassen zijn niet toevallig ontstaan, maar passen binnen een structuur die gericht is op uniformiteit en schaalbaarheid.
 

Hij koppelt deze ontwikkeling expliciet aan 𝗶𝗻𝘃𝗹𝗼𝗲𝗱 𝘃𝗮𝗻 𝗲𝗹𝗶𝘁𝗲𝘀 zoals de Rockefellers, die hielpen om dit model te institutionaliseren. Onderwijs werd in die visie 𝗺𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗹𝗲𝗸 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗶𝗻𝗱𝗶𝘃𝗶𝗱𝘂𝗲𝗹𝗲 𝗼𝗻𝘁𝗽𝗹𝗼𝗼𝗶𝗶𝗻𝗴 en meer een systeem dat leerlingen voorbereidt op hun rol binnen een hiërarchische samenleving.

Standaardtoetsen en uniforme leertrajecten zijn volgens hem 𝗱𝗼𝗲𝗹𝗯𝗲𝘄𝘂𝘀𝘁 𝗼𝗻𝘁𝘄𝗼𝗿𝗽𝗲𝗻 om 𝘁𝗮𝗹𝗲𝗻𝘁𝗲𝗻 𝗮𝗳 𝘁𝗲 𝘃𝗹𝗮𝗸𝗸𝗲𝗻 en 𝗰𝗿𝗲𝗮𝘁𝗶𝘃𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁 te 𝗯𝗲𝗽𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻.

In gesprek met podcasthost Julian Dorey (”de school-psyop van de 𝗥𝗼𝗰𝗸𝗲𝗳𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿𝘀 is 𝗲𝗿𝗴𝗲𝗿 𝗱𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝗱𝗲𝗻𝗸𝘁”) gaat Taylor nog een stap verder door te stellen dat de invloed van de Rockefellers niet beperkt is tot het verleden.

Hij suggereert dat 𝗥𝗼𝗰𝗸𝗲𝗳𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿-𝗴𝗲𝗿𝗲𝗹𝗮𝘁𝗲𝗲𝗿𝗱𝗲 𝗻𝗲𝘁𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 vandaag de dag nog steeds betrokken zijn bij onderwijs, bijvoorbeeld via financiering en zelfs via 𝗶𝗻𝘃𝗹𝗼𝗲𝗱 𝗼𝗽 𝗹𝗼𝗸𝗮𝗹𝗲 𝘀𝗰𝗵𝗼𝗼𝗹𝗯𝗲𝘀𝘁𝘂𝗿𝗲𝗻:

Uiteindelijk presenteert Taylor onderwijs als meer dan een neutraal systeem voor kennisoverdracht. In zijn visie fungeert het als een mechanisme dat gedrag, normen en verwachtingen vormt (lees: “hersenspoeling”). De “𝘀𝗮𝘁𝗮𝗻𝗶𝘀𝗰𝗵𝗲” 𝗶𝗻𝘃𝗹𝗼𝗲𝗱 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗥𝗼𝗰𝗸𝗲𝗳𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿𝘀 onderwijs is mede ingericht om conformiteit te stimuleren en mensen in bestaande structuren te laten functioneren.

Taylor legt ook een 𝘃𝗲𝗿𝗯𝗮𝗻𝗱 𝘁𝘂𝘀𝘀𝗲𝗻 het onderwijssysteem en de 𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹𝗲 𝗴𝗲𝘇𝗼𝗻𝗱𝗵𝗲𝗶𝗱 van jongeren.

Hij stelt dat prestatiedruk, constante vergelijking en gebrek aan autonomie bijdragen aan 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹𝗲𝗻𝘀 𝘃𝗮𝗻 𝘀𝘁𝗿𝗲𝘀𝘀, 𝗮𝗻𝗴𝘀𝘁 𝗲𝗻 𝗱𝗲𝗽𝗿𝗲𝘀𝘀𝗶𝗲.

Impliciet pleit hij voor alternatieve vormen van onderwijs, zoals thuisonderwijs, zelfgestuurd leren en meer praktijkgerichte benaderingen. Deze sluiten beter aan bij individuele behoeften en talenten.