De Grote Verbouwing: Van Aardappelveld naar data controle
Welkom
in het nieuwe Nederland, het enige land ter wereld waar een scheet van
een koe tot een nationale noodtoestand leidt, maar het stroomverbruik
van een middelgrote stad door één Amerikaanse tech-reus wordt
toegejuicht als ‘vooruitgang’.
Laten we de stikstofleugen even
fileren met de precisie van een chirurg. Terwijl de gewone burger braaf
100 rijdt, de verwarming op standje ‘bevroren tenen’ zet en de boer met
een rekenmodel (AERIUS) van zijn eigen erf wordt gepest omdat er ergens
drie kilometer verderop een sprietje zeldzaam mos zou kunnen verstikken,
wordt de rode loper uitgerold voor de échte vervuilers.
In de
Wieringermeer en de Eemshaven groeien geen aardappels of uien meer. Daar
groeit beton.
Enorme, raamloze blokdozen van Microsoft en Google vreten
daar de vruchtbare zeeklei op. Terwijl de boer te horen krijgt dat zijn
bedrijf "niet past in de natuurdoelen", verbruiken deze datacenters
miljarden liters drinkwater voor koeling en trekken ze zoveel stroom uit
het net dat jij voor je nieuwe aansluiting van je bedrijf op een
wachtlijst van vijf jaar komt te staan.
Maar dat is geen toeval. Dat is de Grote Ruil.
De
overheid vertelt je dat er "geen stikstofruimte" is voor jouw nieuwe
huis. Dat je starterswoning niet gebouwd kan worden omdat de natuur moet
herstellen. Maar kijk eens naar Amsterdam of de polder: daar verrijzen
de datacenters sneller dan je 'digitale identiteit' kunt spellen.
Voor woningen is er een slot op de deur, maar voor de infrastructuur van de digitale gevangenis is er altijd plek.
Het
doel is simpel: we ruilen voedselonafhankelijkheid in voor totale
controle. Een boer is namelijk een lastig fenomeen; die heeft eigen
grond, eigen machines en produceert iets wat je écht nodig hebt.
Een
server in een datacenter daarentegen? Die is de motor van je toekomstige
CBDC-wallet, je sociale kredietsysteem en de algoritmes die bepalen of
jij je 15-minuten-wijk wel mag verlaten.
De stikstofcrisis is de
perfecte sloophamer om het oude, vrije platteland plat te leggen en
plaats te maken voor de digitale bewaarder.
Geen boeren meer, wel data. Geen
woningen, wel toezicht.
We worden niet gered van de stikstof; we worden
klaargestoomd voor een leven als data-puntje in een Amerikaanse cloud,
opgeslagen op de plek waar vroeger je eten vandaan kwam.
Smakelijk
eten, als je straks je digitale krekelburger mag afrekenen met
programmeerbaar geld dat alleen werkt als je die week braaf genoeg bent
geweest voor het algoritme.
Gerard
Forwarded from ()
Geen opmerkingen:
Een reactie posten