Max von Kreyfelt
Dat het in Nederland misgaat id duidelijk.
Geen enkel land is immuun voor slecht bestuur. Dat gebeurt.
Het
merkwaardige is dat vrijwel iedereen ziet dát het misgaat en vervolgens
keurig een nummertje trekt bij hetzelfde loket dat de ellende heeft
veroorzaakt.
De winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven
verdwijnen. Cafés sluiten. Bakkers stoppen. Slagers leveren de sleutel
in. Ondernemers die jarenlang belasting betaalden, werk creëerden en
buurten overeind hielden, worden behandeld alsof zij een verdachte
organisatie leiden.
Voor iedere vergunning een formulier. Voor
ieder formulier een controle.
Voor iedere controle een inspectie.
Voor
iedere inspectie een boete. En als de overheid echt tevreden is, volgt
er nog een nieuwe regel om te voorkomen dat je ooit nog aan ondernemen
toekomt.
Ondertussen groeit de overheid onverstoorbaar verder.
Meer
ministeries.
Meer toezichthouders.
Meer beleidsadviseurs.
Meer
communicatieafdelingen die met een ernstige blik uitleggen dat jouw
faillissement eigenlijk een veelbelovende stap is binnen een
noodzakelijke transitie.
Het is een wonderlijke economie.
De
mensen die het geld verdienen worden steeds zwaarder belast, terwijl
degenen die het uitgeven zichzelf ieder jaar promotie geven.
En toch is dat niet het meest fascinerende.
Dat zijn wij zelf.
Wij
mopperen aan de keukentafel. We zien onze energierekening stijgen, onze
boodschappen duurder worden en onze kinderen ontdekken dat een
koopwoning inmiddels ongeveer net zo bereikbaar is als een villa op de
maan. We zien ondernemers vertrekken, boeren verdwijnen en complete
winkelstraten veranderen in een decor van leegstand.
En daarna…
…betalen we slaafs gewoon weer.
Alsof gehoorzaamheid een natuurwet is.
Alsof vrijheid een abonnement is dat door de overheid wordt verstrekt.
Een overheid bezit geen eigen geld. Geen eigen economie. Geen eigen welvaart.
Zij leeft uitsluitend van mensen die slaafs produceren.
Wanneer
die mensen verdwijnen, blijft uiteindelijk alleen een overheid over die
belasting wil heffen op een economie die zij zelf heeft uitgehold.
Misschien
is dat wel de reden waarom steeds meer ondernemers hun toekomst elders
zoeken.
En misschien zegt het iets dat ook prins Bernhard inmiddels al
zijn Nederlandse bezittingen en ondernemingen heeft verkocht.
Je kunt
daar van alles van vinden, maar het blijft een opvallend signaal wanneer men met alle mogelijkheden hun kapitaal liever buiten
Nederland
( GEDWONGEN) laten renderen.(RICHTING GITMO)
De vraag is dus niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden.
De vraag is waarom zij het überhaupt nog accepteren.
Waarom
organiseert het midden- en kleinbedrijf zich niet massaal?
Waarom gaan
niet honderdduizenden ondernemers één dag op slot? Niet om het land plat
te leggen, maar om duidelijk te maken wie het land daadwerkelijk
draaiende houdt.
Niet uit woede.
Maar uit zelfrespect.
Want
een overheid die haar ondernemers behandelt als verdachten, haar boeren
als vervuilers, haar burgers als risicofactoren en haar
belastingbetalers als een onuitputtelijke pinautomaat, is vergeten
waarvoor zij ooit is opgericht.
Dat is wel de grootste illusie van onze tijd.
Dat de overheid denkt dat zij de samenleving draagt.
Terwijl het altijd precies andersom is geweest.
En
zodra voldoende mensen zich dat weer herinneren, verandert de
geschiedenis meestal sneller dan een ministerie een commissie kan
instellen."
Free Spirit welcomes his readers from Austria, Switzerland, Germany, Denmark, Sweden, Norway, United Kingdom, Netherlands, Belgium, Denmark, France, Italy, Spain, Portugal, Africa, Poland, Ukraine, Romania, Macedonia, Bosnia and Herzegovina, Croatia, Greece, Cypern, Australia, Suriname, United States, Canada, Curacao, Russia, India, Taiwan, Hong Kong, Malaysia, China, Japan,
8/02/2026
"Column: gehoorzaamheid naar de ondergang:
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten