We vergeten 2021 niet:

 𝗩𝗮𝗻 "𝘃𝗿𝗶𝗷𝗲 𝗸𝗲𝘂𝘇𝗲" 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗸𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗼𝘃𝗲𝗿𝗵𝗲𝗶𝗱𝘀𝗱𝗿𝘂𝗸. 𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱 𝗶𝘀 𝗵𝗲𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗲𝗻.

Eerst was de boodschap helder: vaccineren was een vrije keuze. Er mocht absoluut geen tweedeling in de samenleving ontstaan.

Maar die woorden 𝘃𝗲𝗿𝗱𝘄𝗲𝗻𝗲𝗻 al snel naar de achtergrond.

Ineens werd het: "2021 We blijven vaccineren 𝗗𝗲𝘂𝗿 𝘁𝗼𝘁 𝗱𝗲𝘂𝗿. 𝗔𝗿𝗺 𝘁𝗼𝘁 𝗮𝗿𝗺." Later volgde de uitspraak dat bekend was waar ongevaccineerden woonden, op 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗰𝗼𝗱𝗲- 𝗲𝗻 𝗵𝘂𝗶𝘀𝗻𝘂𝗺𝗺𝗲𝗿𝗻𝗶𝘃𝗲𝗮𝘂. Voor veel mensen voelde dat als een grens die een overheid 𝗻𝗼𝗼𝗶𝘁 zou moeten opzoeken.

Ondertussen werden ongevaccineerden steeds verder buitengesloten. 𝗗𝗲 𝗤𝗥-𝗰𝗼𝗱𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗲𝗲𝗹𝗱𝗲 𝗱𝗲 𝘀𝗮𝗺𝗲𝗻𝗹𝗲𝘃𝗶𝗻𝗴. Vrienden, families en collega's kwamen tegenover elkaar te staan. Mensen voelden zich onder druk gezet om een medische keuze te maken die volgens de eerdere belofte juist vrijwillig zou zijn.

𝗗𝗮𝘁 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗿𝗮𝘀𝘁 𝗶𝘀 𝗽𝗿𝗲𝗰𝗶𝗲𝘀 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝘇𝗼𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗱𝗲𝘇𝗲 𝗽𝗲𝗿𝗶𝗼𝗱𝗲 𝗻𝗼𝗼𝗶𝘁 𝘇𝘂𝗹𝗹𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗲𝗻.

De parlementaire enquête moet niet uitmonden in 𝘃𝗮𝗴𝗲 𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗼𝗳 𝘀𝗲𝗹𝗲𝗰𝘁𝗶𝗲𝘃𝗲. Nederland heeft recht op volledige openheid.
Op 𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱𝗶𝗻𝗴. En op een antwoord op de vraag hoe een belofte van "vrije keuze" kon veranderen in een beleid dat door veel burgers werd ervaren als 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗸𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗺𝗮𝗮𝘁𝘀𝗰𝗵𝗮𝗽𝗽𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗲𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗲𝗸𝗲 𝗱𝗿𝘂𝗸.

Vertrouwen in de overheid be𝗼𝗻𝗴𝗲𝗸𝗲𝗻𝗱𝗲 𝗺𝗮𝗮𝘁𝘀𝗰𝗵𝗮𝗽𝗽𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗲𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝗶𝗲𝗸𝗲 𝗱𝗿𝘂𝗸eerlijk erkennen wat er is gezegd, wat er is gedaan en welke gevolgen dat heeft gehad