29 oktober: VerZieKingen door waanzinnigheid
We mogen weer stemmen! Maar waarom zouden we? Omdat we een democratie zijn?
Was
het maar zo’n feest. Ja, een democratie voor de duur van circa 3
minuten. En dat eens in de 4 jaar, soms wat eerder. Dat is alles. Meer
democratie zit er niet in binnen ons DS- staatsbestel.
Als we
gaan stemmen doen we dat bewust op een persoon, of op een willekeurige
kandidaat van een bepaalde partij, omdat iets ons aanspreekt. Of omdat
het de minst slechte keus lijkt.
Ergens onder de partijnaam kleuren
we een rondje rood en geven daarmee een blanco mandaat af. Onze
democratie heet officieel een parlementaire democratie. Dus geen
democratie! Want wie worden er 4 jaar lang door wie vertegenwoordigd?
Precies, de eigen partij. Want wie vertegenwoordigen bv. de Haagse 50+
gelukzoekers? De oudjes uit villa-eldorado’s, of die uit de vervallen
buurten van Ter Apel en/of Heerlen? Of toch gewoon het 50+ bestuur? En
mogen de wolven of juist de schapen rekenen op bescherming van de 2
verscheurde dierenpartijen? Wat een ongeloofwaardig in-en-in fout
politiek systeem bewieroken we!
Nadat de stembussen sluiten, gaan
de partijen aan de haal met de beloftes waarmee ze kiezers hoopten te
lokken, om vervolgens een (groot) aantal linea recta de Hofvijver in te
kieperen omwille van de macht.
Wilders leverde meer dan 90% in om maar
mee te mogen doen. Juist daarom heeft het doorrekenen van
verkiezingsprogramma’s geen enkele zin.
Naast wegwerpbeloftes is
ook de fractiediscipline puur volksbedrog, zelfs als we het over een
parlementaire democratie hebben. Hoe kunnen afzonderlijke Kamerleden
zonder achterban-consultatie over zaken stemmen die niet in het
verkiezingsprogramma stonden?
Welke ontbrekende vakbekwaamheid geeft hen
het recht namens de achterban ingrijpende beslissingen te nemen?
Verder
is het uitsluiten van partijen anti-democratisch!
Miljoenen kiezers
worden daardoor anti-democratisch bij het grof vuil geplaatst.
En
bekende Nederlanders als lijstduwers op onverkiesbare plekken te
“pleuren” is een verwerpelijke minachting van het volk. Mochten ze met
voorkeurstemmen toch recht hebben op een zetel, wordt dat recht
verkracht door die zetel te weigeren.
We mogen zelfs stemmen op
een partij die discrimineert en grondwettelijk verboden zou moeten
worden: de SGP. Bij de SGP zijn vrouwen in de politiek ongewenst en deze
partij voldoet niet aan de seculiere grondbeginselen van onze
zogenaamde rechtstaat, waarin staat dat staat en kerk gescheiden zijn.
Wat dat laatste betreft zouden ook CDA, CU en DENK op de stembiljetten
geweerd moeten worden.
D66 (eigenlijk slechts 66) heeft weinig
rechten op de D vanwege de afschaf van het raadgevende referendum (een
onding overigens) zonder met een betere optie te komen, maar ook vanwege
de wens een anders denkende partij (FvD) te willen weren uit de Kamer
en/of helemaal te verbieden.
Daarnaast criminaliseren diverse
partijen zich anti-democratisch door elkaar uit te sluiten, daarbij
miljoenen kiezers buitenspel zettend. Coalities gebaseerd op uitgeklede
verkiezingsprogramma’s waarvan het restant tot ‘meerderheids’
standpunten wordt gepromoveerd, zijn steeds moeilijker te vormen. 4 tot
wel 6 partijen moeten fors programmapunten inleveren omwille van een
relatieve macht.
Behalve de wegwerp verkiezingsprogramma’s willen
heel veel kiezers nogal eens bezwijken voor de charmes van een politiek
kopstuk, of juist om omgekeerde argumenten een volledige partij te
verketteren. Wilders en Timmermans zijn voorbeelden van de laatste
categorie, hoewel een asiel-standpunt juist een partijleider weer tot
grote hoogtes kan laten stijgen.
Bontebal is er een van de 1e categorie, zogenaamd NEP charismatisch,
beschaafd en rustig. Daardoor stijgt de partij van 5 naar wellicht 25
zetels. Daarbij deed hij eerder enkele foute coviduitspraken (bv.
“Waarom corona niet vooral domme mensen raakt?” en noemde demonstranten
(bij coronamaatregelen) in een tweet “Barbaren. Wat een tuig.”) die hij
inmiddels heeft verwijderd.
Plus, ook nog eens de kwalijke verkiezingsbeloftes
(bezuinigen op de zorg en sociale zekerheid, de boodschappen duurder
maken en veel geld uittrekken voor herstel van defensie. Tevens wil hij
minimaal voldoen aan de 2% norm van de NAVO. Hij distantieert zich niet
van geweld, zoals Jezus ooit wel deed (o.a. “Wie naar het zwaard grijpt,
zal door het zwaard omkomen) of wat in Jesaja 2:4 staat “Dan zullen zij
hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen!”
Verder
kan je met het CDA alle kanten op, wat van Bontebal een glibber maakt.
Tijdens coalitiegesprekken kunnen ze elastisch van links naar rechts
switchen of andersom (voor wat die vreselijke termen tegenwoordig ook
maar mogen inhouden. Vroeger was links gewoon sociaal en progressief,
rechts behoudend, liberaal of zelfs ordinair kapitalistisch).
En
heb je als partijprominent heibel, word je laag op de lijst geplaatst.
Dan zoek je gewoon een andere partij of richt je een nieuwe op. Want het
ego moet gestreeld en landsbelang ingewisseld worden voor persoonlijk
belang. Henk Krol en Jan Nagel zijn fossiele voorbeelden, maar ook m.n.
Wiebren van Haga, Joost Eerdmans, Ingrid Coenradie (allen meerdere
keren), en Pieter Omtzigt zorgden goed voor hun gekwetste ego’s.
In
de Kamer lijkt het er op dat de oppositie niet constructief meedenkt,
maar bezig is het kabinet ten val te brengen.
Ondertussen voortdurend de
interruptie microfoon grijpend claimen onderscheidend te zijn door nog
gladder dan de vorige spreker met kwinkslagen ongeveer hetzelfde te
zeggen. En valt een kabinet, gaat het demissionair gewoon verder, zelfs
met 32 zetels (lang geen kwart Kamerdeel) En nog kan een gezamenlijke
oppositie geen potten breken. De huidige demissionaire status kan zomaar
meer dan een jaar duren.
De Kamer is de PLUCHE $$$broedplaats van
bewindslieden.
De hoogstgeplaatste partijleden op de verkiezingslijsten
zijn blijkbaar automatisch geschikt om in vak K te gaan ijdeltuiten.
Niet
extreem vakbekwaam, (veel minder vakkennis dan de topambtenaren!) en
trouw aan de partijelites. Vaak ook nog gevoelig voor (lucratieve?)
argumenten van lobbyisten. Dit alles is inherent aan een fout
staatsbestel.
Dan kunnen wellicht lichtgewichten als Hugo de
Jonge er een teringzooi van maken
of Marjolein Faber (om er slechts 2 te
noemen) niets klaarmaken omdat het haar partij niet wordt gegund. Maar
die nobodies kunnen er echt niets aan doen dat alles fout gaat of hun
inbreng desastreus uitpakt.
Ook Hoekstra en Kaag, die gespeend van de
juiste kennis, elkaars ministerie overnamen na een kabinetswisseling. In
het bedrijfsleven ondenkbaar.
Nee, de stakkers kunnen er niets aan
doen dat het zo fout gaat. Ze kúnnen niet beter, ze wéten niet beter.
Het komt door het systeem waardoor dit soort vakinhoudelijke onbenullen
de zorg, het onderwijs, wonen en de hele economie onherstelbare schade
mogen berokkenen.
Forwarded from
Geen opmerkingen:
Een reactie posten