*Toespraak | 05-07-2025*
Dames en heren,
Vandaag staan we stil bij een donkere realiteit, niet alleen vanwege ons verre verleden, maar ook vanwege het heden.
Hierbij herdenken we niet alleen het slavernijverleden van eeuwen geleden, maar ook de moderneslavernij die vandaag de dag in Nederland plaatsvindt.
Een slavernij die zich verschuilt in systemen en structuren, die gezinnen verscheurt en de meest kwetsbaren treft: onze kinderen.
Er
is sprake van een stille crisis in ons land.
Naar schatting zijn 95.000
kinderen onterecht onttrokken aan hun ouders, vaak onder het mom van
jeugdbescherming.
Dit is geen bescherming, maar een vorm van moderne
slavernij, waarbij kinderen worden losgerukt uit hun veilige
thuissituatie, en ouders worden onderworpen aan wat velen ervaren als showprocessen.
Perverse financiële prikkels in de Jeugdzorg
voeden deze crisis: instellingen ontvangen subsidies gebaseerd op het
aantal kinderen in hun beheer, wat een prikkel creëert om kinderen
onnodig uit huis te plaatsen of langer in zorg te houden. Is dit dan
geen mensenhandel?
Wanneer kinderen worden verhandeld tussen instellingen, pleeggezinnen
en zorgorganisaties, gedreven door financiële motieven in plaats van hun
welzijn te waarborgen, lijkt dit akelig veel op uitbuiting – een
moderne vorm van slavernij die gezinnen ontwricht en kinderen reduceert
tot nummers in een verdienmodel.
Deze crisis wordt versterkt door wat we 'sociale engineering' kunnen
noemen, zoals geïllustreerd in het Milgram-experiment. Dit experiment
toonde hoe mensen autoriteit blindelings volgen, zelfs als dat leed
veroorzaakt. In jeugdzorg zien we professionals, vaak met goede
intenties, meewerken aan een systeem dat trauma’s toebrengt aan kinderen
en ouders en kinderen drijft tot zelfmoord. Een verdraaide organisatie:
Het World Economic Forum (WEF).
Het @wef,
“You will own
nothing and be happy” weerspiegelt een ideologie waarin zelfs de band
met je kinderen niet veilig is.
Maar liefst 469.000 kinderen vallen
onder jeugdzorg en 3.500 toeslagenkinderen wachten nog op hereniging met
hun ouders, ondanks beloftes van herstel na de toeslagenaffaire
– een schandelijk voorbeeld van hoe de staat gezinnen straft voor zijn
eigen fouten.
En ruim 500 kinderen zijn overleden.
De
eindverantwoordelijke gemeenten kunnen niet meer betalen, 1 op de 7
jongeren heeft met jeugdzorg te maken. “De totale Utrechtse begroting is
circa 2 miljard euro. Eén groot deel daarvan, ruim 1 miljard euro,
krijgt de Gemeente Utrecht van het rijk om taken zoals (jeugd)zorg uit
te voeren” Neem bijvoorbeeld Emily Passemiers.
@EPassemiers, een moeder
die 42 rechtszaken voert om haar vier kinderen terug te krijgen. In
2019 werd haar baby, nog geen jaar oud, op brute wijze uit bad gehaald
en uit huis geplaatst zonder duidelijke gronden. Of Niels Hoekman.
@NJHoekman, een vader die zijn kinderen amper ziet, wordt vervolgd voor zijn activisme op sociale media tegen jeugdzorgmisstanden.
@Mavis Andrews, kreeg
valse papieren, werd gevangenengezet, daarna gedeporteerd en vecht
tegen valse beschuldigingen die haar kinderen van haar afnam.
@roelie_post, waarschuwt
al jaren voor structurele problemen in de kinderbescherming, maar wordt
genegeerd.
Deze moedige stemmen leggen de pijn bloot van een systeem dat gezinnen kapotmaakt. En zij die zich tegen dit satanische systeem verzetten, komen op een zwarte lijst te staan. Als we dit accepteren, riskeren we een gebroken samenleving.
Toch is er hoop. Zoals Nicolaas Beets in 1853
schreef: “Laat de ketens vallen! / Breek, verbreekt het juk! / Vrijheid
is voor allen / Noodig tot geluk.” Laten we financiële prikkels
uitbannen, jeugdzorg hervormen, en gezinnen herenigen.
Dit vraagt om
erkenning van leed, heling, en een volk dat spreekt, niet zwijgt; dat
bouwt, niet breekt. Herdenk vandaag, maar handel morgen – voor een
toekomst waarin geen kind wordt geroofd en seksueel wordt misbruikt en geen ouder wordt geketend door ongekende onrecht.
Dank u wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten