4/14/2022

De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden

Paleis Soestdijk: in 370 jaar van Hofstede aen Zoestdijc naar hotel

In 1650 werd paleis Soestdijk gebouwd als buitenhuis voor de Amsterdamse burgemeester Cornelis de Graeff.
De Hofstede aen Zoestdijc heette het toen.
Nu, bijna 370 jaar later, heeft een private partij het gebouw gekocht. Er komt onder meer een hotel in. Vandaag krijgt de nieuwe eigenaar de sleutels.


Wat is er in de tussenliggende jaren gebeurd met het gebouw? 
Bekijk hieronder de geschiedenis van het paleis in Baarn.

Cornelis de Graeff was een van de drie voogden van de latere stadhouder Willem III van Oranje. Hij liet de hofstede bouwen halverwege de zeventiende eeuw als zomerverblijf en uitvalsbasis voor de jacht.

In 1674 verkocht zijn zoon Jacob de Graeff het gebouw en de omliggende landerijen aan Willem III, die er als kind vaak was geweest.
Ook Willem III nam het in gebruik als zomerverblijf.

In 1795 verloor de familie van Oranje het jachtslot.
Onder Franse invloed werd Soestdijk genationaliseerd. Lodewijk Napoleon, de broer van keizer Napoleon en de eerste koning van Nederland, maakte er gebruik van en een tijd lang werden er Franse militairen gehuisvest.

Nadat de Fransen in 1813 waren verdreven, kreeg de kroonprins (en latere koning) Willem II het jachtslot cadeau voor zijn inspanningen in de strijd tegen de Fransen.
Hij had een heldenrol vervuld bij Quatre Bras, vlak bij Waterloo, waar Napoleon definitief werd verslagen.


De Oranjes bleven na Willem II Soestdijk gebruiken als zomerverblijf. Koningin-moeder Emma vond het er prettig toeven.
In 1928 kreeg zij voor haar 70ste verjaardag elektrisch licht op Paleis Soestdijk cadeau.

In 1937 werden prinses Juliana en prins Bernhard, na hun huwelijk, de eerste permanente bewoners.
Ze zorgden ervoor dat er centrale verwarming werd aangelegd.

Toen de Duitsers in 1940 Nederland binnenvielen, week het paar uit naar het buitenland. En weer kwamen er buitenlandse militairen te wonen in het paleis: Duitse officieren dit keer.

Na de bevrijding keerden Juliana en Bernhard terug naar Baarn en toen Juliana koningin werd in 1948, werd paleis Soestdijk de koninklijke residentie.

In de jaren die volgden, groeiden de kinderen van het paar op in het paleis. Juliana en Bernhard betrokken naar verluidt ieder hun eigen vleugel van het paleis, omdat hun huwelijk niet op rolletjes liep.

Onvergetelijk voor veel mensen zijn de defilés die op Koninginnedag werden gehouden.

Als Beatrix in 1980 het stokje overneemt, is Soestdijk residentie af. Juliana en Bernhard blijven er wel wonen, tot hun dood in 2004.

Sinds 2004 staat het paleis leeg. Wel waren er de afgelopen jaren rondleidingen voor het publiek.

In 2015 kon iedereen zijn toekomstideeën voor het paleis insturen.
Na een selectieprocedure werd Meyer Bergman Erfgoed Groep verkozen tot toekomstig eigenaar van Soestdijk.

Op de bovenste verdieping van het voormalige paleis komen zo'n veertien hotelkamers. Verder is er in Soestdijk straks ruimte voor tentoonstellingen, waarin te zien is wat Nederland te bieden heeft op het gebied van architectuur, agricultuur, milieu, voedsel en water.

Click the link .
https://nos.nl/artikel/2208539-paleis-soestdijk-in-370-jaar-van-hofstede-aen-zoestdijc-naar-hotel
 


Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden .... tussen 1588 en 1795


We hebben al heel lang onder controle gestaan van de Habsburgers uit Wenen
Niet alleen Nederland maar heel Europa


De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (Latijn: Belgium Foederatum) was tussen 1588 en 1795 een confederatie met trekken van een defensieverbond en een douane-unie.
Ze besloeg grotendeels het grondgebied van het huidige Nederland.

Zij verwierf in de 17e eeuw grote politieke en economische macht en speelde geruime tijd een hoofdrol op het wereldtoneel.
Het einde kwam met de Franse invasie van 1792–1795, al was de neergang al eerder ingezet.

De Republiek bestond uit acht soevereine staten
: Stad en Land (Groningen), Friesland, Overijssel, Gelderland, Utrecht, Holland, Zeeland en Drenthe.
Elke staat bestuurde zijn eigen gebied. Vertegenwoordigers van zeven staten (Drenthe viel hierbuiten) stuurden hun vertegenwoordigers naar de Staten-Generaal in Den Haag.

Gebiedsdelen die zich buiten de acht provinciën bevonden maar wel tot het grondgebied van de confederatie behoorden, de zogenaamde generaliteitslanden, bevonden zich in de huidige Nederlandse provincies Noord-Brabant (Staats-Brabant) en Limburg (Staats-Overmaas en Staats-Opper-Gelre), in het huidige Zeeuws-Vlaanderen (Staats-Vlaanderen) en in het zuidoosten van Groningen (Wedde en Westerwolde).

Opmerkelijk in de kleine republiek van rond de 1,5 miljoen inwoners was het succes van de Nederlandse wereldhandel via de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC), de West-Indische Compagnie (WIC), en die op de Oostzee, de grote militaire successen tegenover ogenschijnlijk veel sterkere landen als Spanje en Engeland, de enorme vloot (met 2000 schepen groter dan die van Engeland en Frankrijk samen), en de bloei van kunsten (Rembrandt en vele anderen) en wetenschappen (onder anderen Hugo de Groot), gepaard gaande met voor die tijd relatief grote geestelijke vrijheid.

Click the link en lees daar verder .

De Bataafse Republiek (1795–1806) (in de toenmalige spelling Bataafsche Republiek), vanaf 1801 het Bataafs Gemenebest geheten, was een republiek die het grootste gedeelte van het huidige Nederland omvatte.
De republiek was gevormd naar voorbeeld en met militaire steun van de Franse Republiek, waarvan de Bataafse Republiek een zusterrepubliek was en de facto een vazalstaat.
Op 1 maart 1796 kwam voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis een nationaal en democratisch gekozen parlement bij elkaar. Aan de Bataafse Republiek kwam een einde bij de stichting van het Koninkrijk Holland in 1806.


Naam

De Bataafse Republiek werd genoemd naar de Bataven, een Germaanse stam die ten tijde van Julius Caesar de Nederlandse delta bewoonde. Vooral in de zeventiende en achttiende eeuw werden zij gezien als voorlopers van het Nederlandse volk en stichters van een zelfstandige Nederlandse natie. Aan het einde van de achttiende eeuw werd ook op politiek vlak op deze Bataafse mythe teruggegrepen.

Click the link en lees daar verder 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Bataafse_Republiek

De Franse Tijd in Nederland beschrijft de periode van 1794 tot 1814 in de geschiedenis van het tegenwoordige Nederland.

In het midden en noorden van Nederland, dat een andere ontwikkeling doormaakte dan het zuiden, wordt dit ook wel ook wel de Bataafs-Franse Tijd genoemd.
Tijdens de Bataafse Republiek was het gebied zelfstandig, al bevond het zich in de invloedssfeer van de Eerste Franse Republiek. Daarna volgden het door een Franse vorst geregeerde Koninkrijk Holland en ten slotte annexatie door het Eerste Franse Keizerrijk. In 1813 gingen de Noord-Nederlandse departementen van het napoleontische rijk op in het soeverein vorstendom der Verenigde Nederlanden.

In het zuiden spreekt men kortweg van de Franse Tijd aangezien de reikwijdte van de Bataafse Republiek hier aanzienlijk beperkter is geweest.
Een deel van zuidelijk Nederland (Zeeuws-Vlaanderen en een groot deel van Nederlands-Limburg) werd al in 1795 bij Frankrijk ingelijfd.
Bataafs Brabant werd in 1798 door Frankrijk geannexeerd.
In 1814 vertrokken de Fransen en werd op 1 augustus het gebied opgenomen in het soeverein vorstendom der Verenigde Nederlanden.

In Noord-Nederland duurde de Bataafs-Franse Tijd achttien jaar, namelijk van 1795 tot 1813. Zij begint met de Bataafse Republiek (1795-1806), waarbij het midden en noorden van het huidige Nederland zich weliswaar in de invloedssfeer bevond van de Eerste Franse Republiek, maar nog wel onafhankelijk was van Frankrijk.

In 1806 hief keizer Napoleon Bonaparte de republiek op en vestigde het Koninkrijk Holland, dat in 1810 op zijn beurt plaats moest maken voor een rechtstreekse annexatie door Frankrijk. Vanaf dat moment waren de inwoners dus drie jaar lang echte Fransen. In 1813 ging het gebied op in het soeverein vorstendom der Verenigde Nederlanden, dat in 1815 tezamen met Zuid-Nederland en het huidige België en Luxemburg door het Congres van Wenen zou worden erkend als het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.

In Zuid-Nederland duurde de Franse Tijd twintig jaar, namelijk van 1794 tot 1814, en gedurende die gehele periode hoorde het gebied bij Frankrijk.
De vesting Maastricht en andere regio's werden reeds in het najaar van 1794 veroverd door de Franse republikeinse legers.
Op 11 mei 1795 stond de Bataafse Republiek bij het Verdrag van Den Haag bijna geheel Nederland beneden de grote rivieren af aan Frankrijk.
De reeds veroverde gebieden werden ook ingelijfd bij de Franse Republiek. Gedurende twintig jaar waren de inwoners dus Frans onderdaan. Bataafs Brabant werd in 1798 eveneens door Frankrijk geannexeerd.
Eerst in 1814 werden de Fransen verdreven. Het gebied kwam in handen van de geallieerden en werd geregeerd door enkele Nederlandse commissarissen. In 1815 werd het officieel samengevoegd met het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (het huidige Nederland, België en Luxemburg).

Click the link en lees daar verder 
 





Geen opmerkingen: