7/23/2017

Is Colijn herrezen? Es werden sich Mill. Menschen auf den Weg machen!


 - Menschen der Verfassunggebenden Versammlung- Am Tag X - werden sich Mill. Menschen auf den Weg machen!


Den Coninck van Hispaengien. Heb ick altijt gheeert.
De Tachtigjarige Oorlog was in eerste instantie géén onafhankelijksstrijd tegen een 'bezetter' . 
De Koning van Spanje mocht de Souverein blijven, met het lokaal bestuur hier, als leenmannen, vazallen.
En toen het onvermijdelijk werd dat de banden tussen Spanje en de Nederlanden verbroken moesten worden, ontstond er iets moderns: 
Nederland met de Zeven Provinciën vormden samen de eerste soevereine republiek ter wereld, een land zonder leenheer of koning!




- Is Colijn herrezen? 


Het is nog steeds een hardnekkig misverstand als zou de toenmalige premier Colijn het bovenstaande aan de vooravond van de Duitse inval in Nederland in mei 1940 hebben gezegd. Niets is minder waar. 

Ten eerste was Colijn in 1940 geen minister-president meer (dat was toen De Geer)  en ten tweede 
heeft Colijn dit op de avond van 11 maart 1936 voor de radio gezegd. 
Dus ruim 4 jaar voordat ons land werd bezet. 
De radiorede van Colijn ging toen over het feit dat vanwege internationale toestand de dienstplichtigen van twee regimenten, die op 14 maart 1936 zouden afzwaaien, tot nader order langer in dienst moesten blijven. Maar dat was volgens Colijn niet iets waar men zich al te veel zorgen om hoefde te maken, zodat men rustig kon gaan slapen.

Slapen1

Slapen3 
  
Er ia een mythe dat de Oranjes  in de meidagen van 1940 onverwachts moesten vluchten, terwijl ze dat nooit van plan waren geweest, is bezijden de waarheid.
Er waren namelijk vanaf november 1939 meerdere voorbereidingen voor de vlucht naar Engeland getroffen.

Wie maakt de dienst uit , in ons landje ?


Heel eenvoudig : door de verwijdering van art. 21 der Grondwet
(In geen geval mag de zetel der regering , buiten het rijk worden verplaatst ) 
En …..de zetel der regering is -permanent- buiten het Nederlands Rijk verplaatst.


Artikel 21 van de grondwet van 1938 luidde: In geen geval kan de zetel der regering buiten het Rijk worden verplaatst.

Maar men vond 1940 dat de grondwet het kabinet niet kon verplichten zich te laten gevangen nemen MAAR WEL de onnozel gehouden NL- BURGER! en 80% Joden!! 

Deze zetel- en Nederlandse regering verplaatsing heeft de gehele verdere oorlogvoering van Nederland beheerst. In tegenstelling tot b.v. de vorsten van België en Denemarken, die wel op hun posten bleven en daarmee o.a. het lot van de hun hun land woonachtige Joden voor een groot deel konden redden. 
 In beide landen bleven circa 90% van de Joden ongedeerd en waren dat er in ons land slechts 20%.De oranjes de regering hadden en hebben maling aan u! 

Om met achterlating van have en goed en de Nederlandse bevolking 'onverzorgd' achter te laten met een open deur voor de Duitse bezetter die vanaf de eerste dag de Nederlandse regeringstaken overnam met de vlijtige hulp van de meedogenloze Seyss-Inquart en Mussart.

  
1940 vertrok Tilley samen met manschappen  van de Irish Guards naar Nederland, in  totaal 200 man sterk en het vermoeden rees toen al, dat zij de Nederlandse oranje familie moesten trachten te beschermen tijdens hun laffe vlucht naar Engeland. 

De opdracht was een haven in Walcheren te verdedigen, een weg vrij te maken naar Den Haag en daarmee de,, leden,, de gelegenheid te geven te vluchten naar de gereedliggende Britse  schip de HMS Malcolm onder bevel van kapitein Halsey.


En in alle latere officiële stukken mocht er dan ook niet meer geschreven worden over een vlucht, maar heette het achterbaks ” uitwijken .  Men ging zelfs zo ver dat de parlementaire enquêtecommissie die het regeringsbeleid tijdens de Tweede Wereldoorlog onderzocht, schreef over de vlucht -  dat hierdoor het internationale prestige van Nederland werd hooggehouden en dat het verzet in bezet gebied hierdoor ondersteund kon worden en de bevrijding en het herstel van Nederland voorbereid konden worden!! 

02-20.jpg
Op 13 mei 1941 stond er het volgende in de Nieuwe Leidsche Courant en andere dagbladen te lezen:


Veel Nederlanders,
met als meest prominente vertegenwoordiger de voormalige minister-president Hendrik Colijn hebben de
oranje familie nadien verweten dat zij bij de Duitse inval Nederland verlieten. 
Zij noemden de vlucht ongrondwettelijk en demoraliserend voor de achtergebleven bevolking.
Bekend en misselijkmakend maar als bliksemafleider, is de ,,bewierokende,, oratietoespraak van Wilhelmina  voor Radio Oranje op 17 oktober 1942, een van de spaarzame gelegenheden dat zij het onderwerp Jodenvervolging aansneed: 


Ik deel van harte uw verontwaardiging en smart over het lot onzer Joodse landgenoten. En met mijn gehele volk voel ik de onmenselijke behandeling, ja, het stelselmatig uitroeien van deze landgenoten, die eeuwig met ons samen woonden in ons gezegend vaderland, als ons persoonlijk aangedaan.

De oranjes en regering hadden en hebben maling aan u!
Wilhelmina en haar Regering zijn in 1940 eigenmachtig en in strijd met de grondwet naar Londen vertrokken.
Het handelt over de ministerraad die onmiddellijk voor de Duitse inval in het ministerie van Economische Zaken aan de Bezuidenhoutseweg bijeen komt en drie dagen onafgebroken delibereert over de vraag of het kabinet moet blijven (en de kans loopt in gevangenschap te raken) dan wel vluchten en de zelfstandigheid van Nederland aan het buitenland af te geven. 
 
artikel 21
Hier spreek men alleen dat op 13 mei 1940 het staatshoofd (als lid van de regering) landverraad pleegde, maar op 16 mei 1940 was het feest compleet toen ook de overgebleven meute van de regering naar het veilig  buitenland vertrok.

Staatsrechtelijk is de vraag of het kabinet- De Geer tevoren was ingelicht over de vlucht van koningin Wilhelmina op 13 mei 1940 uit bezet Nederland naar Engeland. Kabinet en koningin kwamen immers vrijwel gelijktijdig in Engeland aan - met behoud van hun constitutionele eenheid en door die eenheid bevoegd de regeringszetel in de gegeven omstandigheden van vijandelijke bezetting, in afwijking van artikel 21 van de grondwet van 1938, tijdelijk naar Londen te verplaatsenEn ze kunnen draaien wat ze willen om de schijn hoog te houden


Maar-  Artikel 21 van de grondwet-1938. Dat grondwetsartikel luidde: 


(eerste lid).   “De Koning kan geen vreemde kroon dragen”
(tweede lid). “In geen geval kan de zetel der Regering buiten het Rijk worden verplaatst”  

Inderdaad, 
artikel 21 van de toen geldende grondwet schreef toen duidelijk: 'In geen geval kan de zetel der regering buiten het Rijk worden verplaatst', ook al was er bij een grondwetswijziging van 1922 in de Eerste Kamer al de vraag gesteld of het - gezien de ervaringen met de in de Eerste Wereldoorlog naar Frankrijk uitgeweken Belgische regering - niet beter was deze bepaling te schrappen of door een andere te vervangen.

De toenmalige regering vond het echter niet nodig om artikel 21 hierover aan te passen.



Daarover is gewoon gediscussieerd, maar de tekst is gehandhaafd, want - daar werden toen de wetgevers het plots over eens - zo'n letterlijke tekst geldt alleen voor normale omstandigheden. Voor abnormale toestanden kon gewoon anders een ,,noodrecht,, worden gecreëerd en dat is in Londen BUITEN NEDERLANDS GRONDGEBIED dan ook gebeurd.



 'De regering in Londen heeft door haar vertrek haar legitimiteit verloren'
 Seyss-Inquart en Mussart hebben zich vrijwel onmiddellijk buiten de Nederlandse wet gesteld door de prompt nieuwe besturende ingezette Duitse wetten van de volkenrechtelijke bepalingen over bezetting en bestuur van bezette gebieden, zoals de rechters in Neurenberg indertijd hebben erkend en bevestigd.


‘Met haar ongrondwettelijke vlucht naar Londen had de vorstin de Staat der Nederlanden op een presenteerblaadje uitgeleverd aan de Duitsers, die Nederland tot hun eigen verbazing vrijwel rimpelloos zagen transformeren in een vazalstaat.’
 (Bron: Nanda van der Zee, De Groene Amsterdammer, 3 februari 1999.)
  De regering ( koningin én ministers ) hadden in mei 1940 in Nederland moeten blijven .
Dat men er in de loop van de oorlogsjaren, niet in de laatste plaats door de propaganda van Radio Oranje, anders over is gaan denken, neemt niet weg dat velen op 14 mei 1940 diep verontwaardigd waren en zich in de steek gelaten voelden. Heel wat manschappen van de marinekazerne te Amsterdam smeten die dag uit pure frustratie de wapens en munitie in het IJ. In Den Haag is het voorgekomen dat men slalommend de straat over moest vanwege de her en der uit de ramen geworpen statieportretten van de ontkomen koningin. 
Nog steeds leven er ooggetuigen die dit kunnen bevestigen. 


De reactie van de burgemeester van Zwolle, Arnoldus van Walsum
En zo sprak burgemeester Van Walsum op 15 mei 1940 voor de  radiodistributie de bevolking toe: “Dat de koningin met de regering  vlucht, terwijl er nog jongens voor haar in het vuur gaan, is misdadig. 

 


‘Naar de geest van het oorlogsrecht waren de Duitsers zelfs verplicht om ook het civiele bestuur over te nemen nadat Wilhelmina met haar vlucht had geabdiceerd. Ook was de overdracht van de regeringsmacht aan generaal Winkelman onwettig. 

Wilhelmina koos niet 100% Nederlands . Dat was het zeker niet alleen haar oma Anna Paulowna was Russisch.

Wilhelmina trouwde met een Duitser.
Juliana  trouwde ook met een Duitser 
Beatrix trouwde vervolgens ook met een Duitser 
Wim-Lex is getrouwd met een Argentijnse.
Het is een feit dat de Zuid-Amerikaanse landen na 1945 een populaire bestemming waren onder de wat minder aardige Nazi-Duitser .

Toen de ministers haar achterna gingen, betekende dat het einde van de Nederlandse grondwet. 'Wilhelmus van Nassouwe ben ik van Duytsen bloed'.
Duytschen, Dietsen, Nederdietsen: Trouw aan het geboorteland/streek Veranderd niks aan het feit dat de oranje- geboorteland/streek in Duitsland ligt 

Willem van Oranje komt uit Dillenburg, dat ligt nog steeds in Duitsland.
Willem van Nassau werd op 24 april 1533 in Dillenburg in Duitsland geboren.
In die tijd was er nog geen scheiding tussen Duitsland en Nederland zoals nu. 
Er was alleen een 'Dietsland', dat bestond uit delen van België, Duitsland en Nederland. Inwoners daarvan waren Dietsers, oftewel 'Duytsers'. 
Daarom wordt er in het volkslied gezongen over 'Duytsen bloed'." En een ding is zeker er zit in het huidige koninklijk huis veel Duits bloed.  
En wat nu Nederland heet, viel toen ook gewoon onder het Heilige Roomse Rijk.  Het Wilhelmus kwam gelijk met de opkomst van Hitler, in 1932, als het officiële volkslied. 't Wilhelmus was bedoeld als een soort promotie lied voor de nieuwe onderdrukker.


Volgens het oorlogsrecht waren de Duitsers vanaf dat moment verplicht het civiele bestuur over te nemen. 
Ze moesten de orde handhaven. Debellatio, zo noemen de geleerden dat. 
Vanaf dat moment mochten de Duitsers alle maatregelen die ze maar wensten aan het burgerlijk bestuur voorschrijven. Seyss-Inquart was het wettige Nederlandse gezag. 
Je zou kunnen zeggen dat Nederland met het aantreden van Seyss-Inquart als Rijksstadhouder ook geen bezet land meer was, maar een vazalstaat van Duitsland was geworden.’
 (Bron: Mr. Henri Look, De Groene Amsterdammer, 14 mei 1997.)
 
 Wie maakt dus de dienst uit ,  in ons landje ?

 
 

 Menschen der Verfassunggebenden Versammlung

Am Tag X - werden sich Mill. Menschen auf den Weg machen!  

https://www.verfassunggebende-versamm...


Lees ook het ware verhaal: 
 - De ongrondwettige vlucht van koningin Wilhelmina en haar regering (mei 1940) 


Opmerking van oud-verzetsman mr. J.E van Starp in 1950
‘Toen de Duitsers in mei 1940 ons land onder de voet liepen, is onze toenmalige regering gevlucht, ons daarbij in de grootste moeilijkheden aan ons lot overlatende. 
Achteraf is door deze lieden het voorwendsel *) bedacht dat zij doelbewust naar Engeland zouden zijn gegaan om van daaruit de strijd tegen de overweldiger voort te zetten. Daargelaten dat aan zo’n voorwendsel niet de minste waarde kan worden toegekend, indien dit verzonnen is, schiep dit een valse indruk omtrent de mentaliteit van deze lieden; de indruk namelijk, dat plichtslievendheid, strijdkracht en vaderlandsliefde de drijfveer van hun handelen was, en wij hier in Holland hebben daar in al onze ellende maar al te graag in geloofd. 
In Londen werd dit gezelschap gecompleteerd door zeer vele, soms hoge officieren, die in de meidagen het laagste hadden gedaan wat een militair maar kan doen, namelijk hun regiment in oorlogstijd in de steek laten. *) 
Dit is later door de Parlementaire Enquête Commissie bevestigd.’ (Bron: mr. J.E. van Starp, ‘De dolkstoot in de rug van het Nederlandse volk’, 1950, p.32-33.)

De op 13 mei 1940 naar Engeland gevluchte koningin Wilhelmina is een groot deel van haar jaren in ballingschap bezig geweest met het smeden van plannen om na de oorlog de parlementaire democratie op een zeer laag pitje te zetten.
Vanwege haar onvrede over het vooroorlogse parlementaire stelsel wilde ze een geheel ander staatsbestel met een  nieuwe grondwet in de richting van een autoritair bewind onder leiding van het Oranjehuis. Hierbij kon ze uiteraard rekenen op veel sympathie van haar Duitse  schoonzoon prins Bernhard, die ook al weinig moest hebben van de parlementaire democratie.

Al in september 1941 schreef Wilhelmina aan haar dochter Juliana in Canada: 

'In zeker opzicht is ons volk geheel onveranderd: 't wil dat Oranje 't voor het zeggen heeft; kamer en ministeries die waren nimmer populair, hebben afgedaan op dit ogenblik en ze willen door Oranje rechtstreeks geregeerd worden. Er mogen dan wel ministers zijn, en later ook wel een kamer, maar op 't tweede plan'.

Wilhelmina's rede voor Radio Oranje op 2 september 1943 baarde in het bezette Nederland dan ook grote ongerustheid en felle kritiek. Zij gaf ons namelijk een kijkje in hetgeen zoal in Londen was bekokstoofd.

Wilhelmina: 'Ik wil u thans enkele mededelingen doen omtrent hetgeen er hier wordt voorbereid voor het tijdstip uwer bevrijding. Een aanzienlijk aantal landgenoten is opgeleid voor de uitvoering van de reeds eerder door mij genoemde staat van beleg. Zij zullen onder leiding van een militair belast worden met de uitoefening van het militair gezag. Dit militair gezag zal op het uur der bevrijding aanwezig zijn'.


Als de militair die belast zou worden met de leiding had Wilhelmina aanvankelijk prins Bernhard naar voren geschoven, maar aangezien dat op hevige weerstand van de ministerraad stuitte, werd het uiteindelijk generaal Kruls. 

Deze, op 13 mei 1940 gedeserteerde en naar Engeland gevluchte voormalige kapitein, moest de weg effenen voor het Oranjehuis opdat het later meer macht zou krijgen. Overigens was de zuster van Kruls na de Duitse inval in Rusland in dienst getreden van het Deutsche Rote Kreuz en naar het Oostfront vertrokken      
In de illegale pers werd meteen scherpe kritiek geuit op het instellen van een 'militair bestuur', zoals in 'Het Parool'.

Ook in de andere illegale bladen waren dergelijke reacties te lezen, met name in (nota bene) 'De Oranjekrant'.










Geen opmerkingen: